อันหุ้นไทย..ยามจะนิ่ง..ก็เงียบกริบ..
เหมือนรูดซิป..ไม่ขยับ..ไร้หวั่นไหว..
ยามจะขึ้น..ก็ไม่ทัน..ตั้งตัวไว..
ขึ้นกระจาย..อยากจะด่า..ของไม่มี...
ยามจะทิ้ง..ก็โยนของ..เหมือนของถูก..
ปวดกระดูก..เพราะรับของ..แทบไม่ไหว..
นั่งหน้าเศร้า..เจอะความจริง..โอ้วบรรลัย..
หมดอาลัย..นั่งเหม่อลอย..ดอยสวยเอย..
พอหุ้นขึ้น..ก็นั่งชม..ว่าเจ้าเก่ง..
แสนทะเล้น..แสนน่ารัก..ใจดีหนา..
ยามหุ้นลง..อยากตบหัว..เจ้าสักครา..
ทำแบบนี้..เจอข้างนอก..ถ้าแน่จริง..
สรุปคือ..ตลาดหุ้น..มิใช่หมู..
ใครอวดรู้..ตรูมั่นใจ..ระหวังหนา..
ซื้อสิบครั้ง..ถูกสิบครั้ง..ใช่นำพา..
ผิดครั้งเดียว..ไร้วินัย..หมดตัวเอย..
โดย...พีร์ บุญชนะวิวัฒน์
7/12/2011
อันหุ้นไทย...นั้นได้ชื่อ...ว่าอินดี้
ชอบขยี้...หัวใจเม่า...ให้เศร้าหมอง
หุ้นนอกขึ้น...เฮียเล่นลง...โอ้วลำยอง
ไอ้ผยอง...เจ๋งจริงจริง...หลอกแดกตรู
ยามน้ำท่วม...บอกว่าแย่...ให้แย่งขาย
ช่างน่าอาย...ขายของหมด...เฮียรับของ
อยู่อยู่มา...SET ยืนได้...พี่รับรอง
ไอ้ปลาทอง...จำไม่ได้...หรืออย่างไร
ถือเงินสด...อย่าเพิ่งเข้า...รอดูหรั่ง
ให้ระวัง...หรั่งเข้าสั้น...เร็วรีบขาย
พอแตะพัน...โอ้วไทยเลิศ...พุ่งนิวไฮ
โอ๊ะลืมไป...ไม่มีของ...รีบซื้อเอย
มาวันนี้...หุ้นพันห้า...จุดจุดจุด
ซื้อเป็นชุด...พันร้อยแน่...แม่บอกเฉย
อัดเต็มพอร์ท...บอกเมียน้อย...รวยแน่เอย
ใจนิ่งเฉย...เฮียว่าไว้...นิ่งกำไร
พันห้าสิบ...ขึ้นมาเร็ว...ดั่งฟ้าฟาด
อาละวาด...จัดเป็นชุด...ทุบหัวหาย
ตรูเพิ่งเข้า...ได้ดีใจ...แค่ชั่ววาย
ซวยฉิบหาย...ขายไม่ทัน...หนาวจริงเอย.....
...เอวังด้วยประการฉะนี้นี่เอง....T____T"
โดย..พีร์ บุญชนะวิวัฒน์
8/12/2011
เหมือนรูดซิป..ไม่ขยับ..ไร้หวั่
ยามจะขึ้น..ก็ไม่ทัน..ตั้งตัวไว
ขึ้นกระจาย..อยากจะด่า..ของไม่ม
ยามจะทิ้ง..ก็โยนของ..เหมือนของ
ปวดกระดูก..เพราะรับของ..แทบไม่
นั่งหน้าเศร้า..เจอะความจริง..โ
หมดอาลัย..นั่งเหม่อลอย..ดอยสวย
พอหุ้นขึ้น..ก็นั่งชม..ว่าเจ้าเ
แสนทะเล้น..แสนน่ารัก..ใจดีหนา.
ยามหุ้นลง..อยากตบหัว..เจ้าสักค
ทำแบบนี้..เจอข้างนอก..ถ้าแน่จร
สรุปคือ..ตลาดหุ้น..มิใช่หมู..
ใครอวดรู้..ตรูมั่นใจ..ระหวังหน
ซื้อสิบครั้ง..ถูกสิบครั้ง..ใช่
ผิดครั้งเดียว..ไร้วินัย..หมดตั
โดย...พีร์ บุญชนะวิวัฒน์
7/12/2011
อันหุ้นไทย...นั้นได้ชื่อ...ว่า
ชอบขยี้...หัวใจเม่า...ให้เศร้า
หุ้นนอกขึ้น...เฮียเล่นลง...โอ้
ไอ้ผยอง...เจ๋งจริงจริง...หลอกแ
ยามน้ำท่วม...บอกว่าแย่...ให้แย
ช่างน่าอาย...ขายของหมด...เฮียร
อยู่อยู่มา...SET ยืนได้...พี่รับรอง
ไอ้ปลาทอง...จำไม่ได้...หรืออย่
ถือเงินสด...อย่าเพิ่งเข้า...รอ
ให้ระวัง...หรั่งเข้าสั้น...เร็
พอแตะพัน...โอ้วไทยเลิศ...พุ่งน
โอ๊ะลืมไป...ไม่มีของ...รีบซื้อ
มาวันนี้...หุ้นพันห้า...จุดจุด
ซื้อเป็นชุด...พันร้อยแน่...แม่
อัดเต็มพอร์ท...บอกเมียน้อย...ร
ใจนิ่งเฉย...เฮียว่าไว้...นิ่งก
พันห้าสิบ...ขึ้นมาเร็ว...ดั่งฟ
อาละวาด...จัดเป็นชุด...ทุบหัวห
ตรูเพิ่งเข้า...ได้ดีใจ...แค่ชั
ซวยฉิบหาย...ขายไม่ทัน...หนาวจร
...เอวังด้วยประการฉะนี้นี่เอง.
โดย..พีร์ บุญชนะวิวัฒน์
8/12/2011